Naweek- ‘n Kort briefie aan Herman.

Ek het gedink ons gaan saam langs die see speel. Dat jy met jou voetjies aan die water sal raak en die lag waarna ek verlang vir my sal gee. Ek het gedroom oor hoe ek jou so bietjie gaan vashou en jou boekie vir jou lees. En dat jy die blaaiwerk gaan doen. Jou Sussie sou met Karelize en Greame speel en ek sou by jou bly terwyl jy slaap sodat jou mamma en Pappa kwaliteit tyd saam met Elri en daardie klein brakkie, Willem, op die strand sou kry. Mamma sou vir ‘n uur of so vergeet van die boekhouer en belasting en huis en werk met jou. Sy sou sommer ook met haar kaalvoete die sand kon voel en skulpe saam met Sussie optel.

Pappa sou Saterdag saam met Oupa Pieter gaan visvang en ons sou regmaak om daardie selfde vir oor die kole te braai. Ons sou melktert eet, want Ouma het verjaar. Tannie Nadia sou mooi fotos neem en Karelize en Ouma sou gesels oor haar skoolwerk en haar toekomsdrome. Elri sou by Ouma kom spog oor die tandjie wat sy gewissel het.

Ons sou lekker bordspeletjies speel of fliek kyk terewyl ons warm bly onder die kombers. En jy sou beurte kry tussen my en Oupa en Tannie Nadia sodat Mamma kon beweeg sonder stremming.

Ons sou al daardie lekker dinge die naweek gedoen het. Maar jy is ‘n brose kind by wie geen siekte mag kom nie. Jou adenoids moet eersdaags verwyder word en ons kan nie bekostig dat jy nou verkoue kry nie. Ja, jy het reg geraai. Een van ons het griep. Of verkoue. En weereens soos soveel keer tevore moes ons al ons planne begrawe. Mamma en Ouma moes maar oor die foon gesels en Tannie Nadia het alleen saam met Liesie en Greame gaan naweek hou. Ouma en Oupa hoes albei soos ou honde en smeer vicks en drink Benylin4. Ons spuit soutwater in ons neuse op en bly uit die aandlug. Die nare griepvirus het ingesluip en ons naweek kom steel.

Die melktert staan nog steeds in die yskas. Ouma en Oupa verlang na julle. Ons is baie lief vir julle en ons mis julle. Maar  ons het jou lief genoeg om te weet: Ons mag nie naby jou wees in hierdie toestand nie. So vasbyt, liewe Herman. Ons kuier een van die dae. My seer hart sal weer vrolik word. Teleurstellings is deel van die lewe. Daarom sal ons elke gesonde uur wat ons saam met jou kan wees baie diep in ons harte vaswerk en dit met geskenkpapier toedraai.

Mooi week, my skat

Liefde

Van Ouma Karen

WhatsApp Image 2018-07-09 at 12.20.15 (2)

Advertisements

Drome

 

Ek wil skep met naald en gare. Wol en hekelnaald of brei. Ek wil my verlustig in kleure en geure. Ek wil iets nuuts begin. Ek wil skryf sonder onderbrekings. Ek wil gaan sit op mooi stoepe onder skadubome en kos bestel wat ek nie ken nie.

Ek wil gevul word met lag en lig en lewe. Ek wil nostalgies op ‘n somsers namiddag op die stoep sit saam met geliefdes. Iemand moet klavier speel en sagte melodië moet deur die gerummel van stemme ou herinneringe uit my verlede wakker maak.

Ek wil ‘n glas gemmerbier drink en my ma daarin proe.

Ek wil Peter Skelerin luister en my pa daarin hoor.

Ek wil rondloop in antieke winkels en my vergryp aan die skoonheid van ou glasgoed en handgeverfde borde.

Erens langs die pad wil ek uitklim en ‘n roos ruik. Ek wil deur boeke blaai en stukke van gedigte en stories lees. Die woorde toelaat om gevoelens van geluk en tevredenheid in my mens wees te vorm.

Ek wil kinders hoor lag. Die wind teen my vel aanvoel. Ek wil kyk na die glimlagte van geliefdes om my. Sommer net hulle oë dophou terwyl hulle staaltjies vertel.

Ek wil ‘n kwêvoeltjie hoor skreeu hoog in die bome. N lekker stuk lemoenkoek met rooikoeldrank afsluk.

Ek wil ure lank deur lapwinkels dwaal en my hande oor sy en satyn laat gly. Ek wil my verbeel hoe die sagte chiffonlae van duisende kleure lappe oor duisende mooi liggame vloei. Hoe die son deur stukkies kant voor vensters patrone vorm.

Ek wil fonteintjies hoor kabbel. Koi visse sien swem in poele gevul met skadus terwyl jazz klanke deur die water breek tot daar onder waar hulle bekke oop en toe gaan, en geen mens kan verstaan hoe hulle sonder longe kan asem haal nie.

Ek wil my mooi aantrek en na die Arts Cape gaan waar ek my kan verlustig in toneelstukke waar vaardige kunstenaars se stemme soos stroop oor my loop.

Ek wil deur galerye stap waar die strepe van oliefverf emosies op doeke uitbeeld en jy jou eie eenvoud kan vergeet en besef die mens is skepper soos die God wat hom gemaak het.

Ek wil ook in Europa na kunsgalerye gaan kyk. Na katedrale en modes en kos eet wat vreemd is. Ek wil vreemde tale om my hoor en sneeu sien en tulpe en torings en unieke vertonings. En ek wil weet wat wonderlik is aan lewe.

Dan sal ek terug kom en skottelgoed was, en matte se kolle skoonmaak en kos maak tot vervelens toe. Vaskyk teen grys heinings en eenvoud en engheid en daagse sleur. Teen roetine en behoeftes van mense wat nie versaan van uitbreek uit grense. En dankbaar wees want ek is immer nie desperaat biddend vir my volgende bord kos nie. Ek leef nie in pyn nie en vrees nie elke beweging om my nie. Ek is warm en geseënd.

Dis net hier diep onder my vel waar die begeertes dwaal. En uitroep na iets verby die alledaagse. En ek vermoor  daagliks my begeertes. Kap ek stukkies van my drome af en bêre dit onder in ‘n kis. Dalk kan ek dit vorentoe oopmaak. So stukkie vir stukkie. Want die meeste van hierdie begeertes is gratis. Ek moet dit net skep. Gaan haal. Soos met liefde. Dis ‘n werkwoord.

Die dinge wat ek by julle ontvang.

Ek wou al lankal hierdie stukkie skryf. Uit dankbaarheid en eerbied aan die mense wie God in my lewe geplaas het. Want dit is hoe ek dit sien. Dat niemand van ons sommer so toevallig bymekaar beland het nie.

Ek glo dat elkeen van ons ‘n siel het wat vir altyd en altyd gaan lewe. Dis net die “waar”, wat die verskil gaan wees tussen ons. Ek glo ook dat die Vader wat ons geskep het, vir elkeen van ons net die beste bedoelings het, en ook gehad het, toe Hy lewe aan ons geskenk het. Elkeen van ons is daar  vir die mense om hom. Hier maak die gesegde, “No man is an island” vir my baie sin.

Die effek van jou lewe op myne, jou naby wees, jou dade, jou woorde, bepaal hoe ek jou sien en ervaar. Elke bydra wat jy tot my lewe gemaak het, tot dusver het ‘n invloed op dit wat ek vandag is. Hoe ek ontwikkel het, in my mensewees, hetsy fisies, geestelik of emosioneel. Alles was bepaal deur die effek wat verskillende mense wat my lewe betree het, op my gehad het. Ek kan dus kies wat ek hiervandaan, van elke ondervinding wil maak. En of ek gaan toelaat dat dit tot my nadeel, of tot my voordeel sal strek.

Daarom wil ek vandag ‘n paar goeie dinge uitlig wat ek by die mense in my lewe geleer het. Soort van ‘n ode aan julle almal. Die mense wat God gebruik het om my sover te leer en te help slyp. Vandag gaan ek nie te veel konsentreer op die wat al weg is nie. Ek gaan probeer om by een of twee goedjies te bly, wat  hulle aan betref. Ek reken die lewendes het meer nodig om te hoor wat ek wil sê.

DIE WAT AL WEG IS:

Ma: Dat daar niks is wat so erg is dat ‘n mens nie kan opstaan en aangaan nie.

Dat arm of siek mense ook ‘n positiewe bydrae tot  ander se lewens kan maak.

Dat daar mooi in die eenvoudige dinge van die lewe is.

Dat daar geen mens is wat te sleg is, om gered te word nie.

DANKIE DAT MA MY VAN MENSE EN VERGIFFENIS GELEER HET. DANKIE DAT MA MY VRIENDIN KON WORD.

Pa:

Musiek is soos medisyne;

Daar is geen yster wat nie kan luister nie.

Geduld is soos goud.

Moenie praat voordat jy nie jou woorde oorweeg het nie.

Daar is geen rede hoekom ‘n dier mishandel hoef te word nie.

Moet nooit die Here se naam ydelik gebruik nie.

DANKIE DAT PA MY VAN LOJALITEIT EN LIEFDE GELEER HET, EN MY DIE WAARDE VAN DIE GESKREWE WOORD GELEER HET. DANKIE DAT PA ALYD NA MY TOESPRAKE GELUISTER HET.

Ouma Rossouw:

Spaarsamigheid is goud werd.

Die geskiedenis van ons land is belangrik

Lekker kos, bring glimlagte na die tafel

Al is jy alleen, dek altyd vir jou ‘n mooi teetafel. Jy is dit werd.

DANKIE DAT  OUMA MY LIEFGEHAD HET, GELEER HEKEL EN BREI HET EN ALTYD VIR MY BAIE BRIEWE GEKSRYF HET.

Ouma Kate:

Ouma jy is gemmerkoekies en rooi koeldrank en biltongbroodjies en ‘n kersvlam. Jy is bosveld. Jy is ‘n coolerkamer. Jy is fyn doilies. Dankie.

Tannie Coreen

Elke mens het goeie goed in hom. Jy moet dit soek en daarop focus.

Daar is goed soos dwergies en  feetjies.

Alle kinders is welkom, maak nie saak van waar hulle kom, hoe oud hulle is of watter bydrae hulle ouers tot jou lewe kan maak nie.

Behandel alle mense dieselfde.

Die Woord is jou wapen.

DANKIE DAT TANNIE, JESUS VIR MY GELEEF HET, SONDER OM OOIT VIR MY TE PREEK. EK WOU ALTYD SOOS JY WEES.

Tannie Hermin

Die etenstafel is die plek waar families bymekaar kom.

‘n Mens kan glimlag al is als om jou onderstebo.

Jou talente mag nooit onder die maatemmer verberg word nie.

DANKIE DAT TANNIE VIR MY GEBID HET, TOE EK DIT NODIG GEHAD HET, EN DANKIE DAT JY ALTYD IN MY GEGLO HET.

DAAR WAS BAIE ANDER SPESIALE MENSE WAT MY AL VOORUIT GEGAAN HET, MAAR EK KIES VANDAG OM EERS NET BY DIE BOGENOEMDES TE BLY. WANT HULLE HET DIE GROOTSTE INVLOED IN MY KIND-WEES GEHAD.

DIE LEWENDES.

Pieter. My man.

Dankie dat jy my leer dat ‘n mens altyd ‘n plan kan maak om ‘n probleem op te los. Dat jy so baie sê dat jy my liefhet. Dat jy gou vergeet van die kwaad of die rusie. Dankie dat jy my geleer het van die veld, die see en die Weskus. Jou geaardheid het my help vorm tot selfstandige denke. Jou geaardheid het my ook geleer om nie myself eerste te stel nie. Al word ek vir jou woedend wanneer ons verby mekaar dink, of praat, weet ek dat jy my grootste aanhanger is. Dankie dat ek weet, dat jy die hele wêreld vir my sal gee, as jy net kan.

Dankie dat jy altyd spog met die dinge wat ek regkry. Dankie dat jy my geestelike sambreel is. Dat ek onder jou sorg kan skuil teen die wêreld. Dankie dat jy saam met my aanbid en glo en saam met my in die ewigheid gaan wees. Dankie dat jy ook kan wys dat jy seerkry. Dat jy nooit te trots was om aan my jou swakhede te wys of te erken nie. Dankie dat jy aan my wys dat jy my nodig het. Ek het jou baie lief.

Nadia, my oudste dogter.

Dankie dat jy my geleer het, ‘n mens kan musiek maak uit min note. Dat jy drie ornamente bymekaar sit en nie vier nie. ( Dus ook dat onewe goed mooi is, en als nie altyd presies hoef te wees nie. ) Dankie dat jy my trots gemaak het op wie jy is. Jy was nog altyd vir my so mooi. Dankie dat jy my geleer het om nie teen velkleur vas te kyk nie.  Dankie dat jy my wys dat jy my nodig het.

Dankie dat jy met so min tevrede was, toe ons dit nie breed gehad het nie. Dat jy selfstandig is en sterk en ‘n mens wat my leer van oor begin en weer begin en nooit moed opgee nie. Jy is ‘n voorbeeld van verantwoordelike sorg vir jou kinders. Jy het my geleer dat’n mens tog ook moet beplan. Dankie dat jy ‘n gee-mens is. Jou hart is mooi. Dankie dat jy jou altyd oor jou boetie ontferm het, toe julle nog klein was, en hom so lief het, dat sy leed joune geword het, al het dit jou baie misverstand op die hals gehaal. Dankie dat jy jou sussie se vriendin is. Dit gee my gemoedsrus om te weet , julle sal daar wees vir mekaar as ek die dag nie meer daar is nie.

Daar was tye in ons lewe dat jy my al opgetel het, en geleer het dat ek nie verantwoordelik gehou kan word vir die foute wat julle as volwasse kinders maak nie. Dankie daarvoor. Dankie dat jy my gewys het, dat ‘n mens kan leef met baie seer, al dra jy swaar daaraan. Ek admireer jou daarvoor.

Dankie vir die kleinkinders wat jy my gegee het, en dat jy my so ‘n groot deel van hulle lewens maak. Jy is ‘n goeie mamma en ek is baie lief vir jou.

Jaco, my seun.

Dankie dat ek so maklik aan jou kon grootmaak. Jy het my regtig nie baie grief gegee nie. Dankie dat jy so mooi na jou kleinsus gekyk het, toe julle nog kinders in die huis was, al het jy soms haar siel so ongenadiglik uitgetrek. Dankie dat ek nog altyd op jou kon staatmaak. Jy het my trots gemaak. Jou visie om eendag baie te bereik,en te werk daartoe met dit wat die Here jou gegee het, is vir my ‘n voorbeeld. Dankie dat jy wiskunde geneem het tot in matriek al wou die onnie dit nie gehad het nie. ( Jy het gewys wat in jou steek, toe ander nie in jou geglo het nie. )

Dankie dat jy my gewys het, ‘n kind kan ook getrou wees met sy tiende. Jy was vir my ‘n vreugde in daardie opsig. Dankie dat jy vandag nog altyd daar is vir my. Dat jy my toelaat om so ‘n groot aandeel in julle as gesin se lewe te speel. Dankie vir die pragtige skoondogter en kinders wat jy in my lewe gebring het. Jaco, jy het dit nie maklik nie. Vandag as ‘n grootmens moet jy deel met die verlies van jou kind se gesondheid. Om ‘n gestremde seuntjie te moet grootmaak is nie ‘n grap nie, maar jy is altyd daar vir hom en vir Elri. Jy leer my van lojaliteit en logiese denke. By jou het ek geleer om nie te emosioneel na ‘n probleem te kyk nie, maar om prakties te dink. Jy leer my van sterk wees, al wil jy nie meer nie. Van besluite neem wat sin maak en doelgerigte navolging daarvan. Dankie dat jy nooit jou bybel eenkant toe geskuif het nie, en dat jy jou wortels behou het. Ek is baie lief vir jou.

Annaline, My skoondogter.

Antjie, jy is vir my soos Rut. Ongelooflik lojaal. Sterk. ‘n Aanhouer wat vir haar skoonmoeder vreugde bring. Jy het ‘n baie spesiale plek in my hart. Dankie dat jy lief is vir my seun. Daar is te veel om oor jou lyding met julle seun te skryf. Maar dankie dat jy steeds speel en lag en daar is vir ons. Jy leer my van wysheid. omgee, sagtheid van hart. Jy leer my van beplanning, spaarsamigheid en goeie besluitneming. Jy leer my van geloof. Ek is baie lief vir jou.

Carmen, my jongste dogter.

Jy het my geleer dat dit oukei is om anders te wees. Dat daar baie dinge is om oor te lag in die lewe. Dankie dat jy my so verstaan. Jou liefde vir die kunste en vir diere en boeke en mense is so openlik, ek wonder soms waar jy plek in jou hart kry vir nog. Dankie dat jy verstaan het, dat ek jou moes alleen los by die huis om te gaan werk sodat jou ouboet en ousus geleerdheid kon gaan kry. Dankie dat jy altyd terugkom huis toe. Maak nie saak watter paaie die lewe jou geneem het nie. Jy is my gutsy dapper kind. Al is jy eintlik soms die bangste een, jy het dit nooit gewys nie. Jou komplekse persoonlikheid het my grootgemaak.  Vandag is jy een van die mense by wie ek so baie leer. Jy het ‘n manier om vir my nuwe dinge te leer sonder om my te laat voel dat ek dom is. Dankie dat jy so mooi selfstandig volwasse geword het. Dat jy altyd so familie mens is. Dankie dat jy alle ou goed in die lewe respekteer. Dat jy my sentimentele kind is. Die een wat altyd die storie in alles raaksien. Soos in ‘n ou meubelstuk. Jy maak my lewe baie interessant. Dankie daarvoor. Dankie dat jy vir my speeltyd gee in my lewe. Dat jy my laat  sing en laat lag soos wat jy alle kinders kan laat sing en lag. Daarom maak jy so ‘n goeie juffrou.

Jy het verskriklik baie talente by die Here gekry. Gee vir Hom erkenning daarvoor, en gebruik dit. Ek is baie lief vir jou.

 

My familie en vriende.

Dis ‘n briefie vir n ander dag. Die spesiales in my lewe wat altyd daar is vir my. Baie dankie.

Van ‘n dankbare vrou.

.

 

 

 

 

Aan Herman, na die naweek. 24 Sept 2018

My liefste Herman

Na laas week se skielike afsluiting van jou vorige briefie, het dit my vreeslik bly gemaak dat ek darem vandag op ‘n meer positiewe noot aan jou kan skryf. Dit was heerlik om jou Saterdagoggend weer te kon sien, na ‘n lang tyd.

Ek moet sê, jy lyk heel goed na die laaste onverwagte vreemde uitpass aanval wat jou bygekom het. Dis net daardie slymborsie wat my hinder. Dan moet ek ook byvoeg dat die hele vallei nou oortrek is van lemoenbloeisel en alhoewel dit baie aanskoulik is en ook heerlik ruik tas die hooikoors meeste mense erg aan.

Jou ma se neus het die heel naweek vreeslik geloop en ek het gesien sy kry swaar met die hooikoors toe ons ‘n draai op die plaas gaan maak het. Daar het ons vir jou een van oupa Joepie se oulike donkies gewys. Wanneer jou pa vir my die foto aanstuur van jou by hulle, sal ek dit plaas.

Ek voel nou weer bietjie beter oor jou, en jou toestand. AS ‘n mens dit so kan noem. Dit help regtig om eerder by jou te wees. Dit is dan wanneer ‘n mens in jou oë kan kyk en die emosie daarin kan lees, of jou glimlag kan sien wanneer ons met jou praat, dat jy besef die mens in daardie hulpelose lyfie weet wat om hom aangaan en kan ook deel van ‘n lewe vorm.

Jy raak regtig baie lank. Ek het jou ‘n paar keer hanteer tewyl ons in die bakkie was, en dit is vir my al hoe moeiliker. Jy word swaarder. Die bene wat agterna sleep of sommer knoop wanneer ek jou probeer aanvat of optel, al hoe meer opsigtelik hulpeloos. Dan raak ek bang vir die tyd wat kom dat Mamma jou nie meer op haar skoot sal kan vashou om te voer nie. Jou nie meer sal kan sus soos ‘n baba, wat jy eintlik maar nog is nie. Dis dan wat ek jou sommer so teen die kant van jou kop ‘n skuins soen sal gee. Want jy is steeds Ouma se Boeboesh baba. Ek soen jou want jou vel is doeksag. Jou hare die geur van ‘n skoongewaste baba. Jy wat so vertroulik met jou groot hemelogies in myne kan opkyk, en al wat ek sien is liefde, liefde, liefde.

Ek kan hoor Mamma is moedeloos omdat jou medikasie nie juis minder raak nie. Daar kom net elke keer na ‘n groot aanval nog iets by, of iets waarvan sy jou wou speen word maar net weer ingestel. Ek wens dit het nooit met jou gebeur nie. Dan sou jou Ma en Pa hard kon lag in die huis. Jy sou nie elke keer begin huil het as een van hulle lag, of wanneer ‘n vreemde stem ewe skielik met jou praat nie. Hulle sou jou kon potty train. Jy sou die wêreld al plat gehardloop het en jou Sussie sou ‘n speelmaat gehad het. ‘ n Boetie wat nie net vir altyd baba is nie.

Ek glo en vertrou dat die eye gazor jou nog gaan help om beter te kommunikeer. Dat jy op jou eie manier vir ons sal kan aandui wat jou wil en begeertes is. Dit sal so wonderlik wees. Ek wil tog vashou aan die droom dat jy wel eendag beter sal kan beweeg. Dat jy wel eendag sal kan praat. Dat jou ouers se huwelik nie ten gronde sal gaan onder die druk wat jou versorging noodwendig meebring nie. Dat daar meer gelag en minder gestress sal word in daardie huis. Dat jou Ma of Pa nie in ‘n groef sal verval en vergeet wat dit is om self te leef nie. Dat daar baie hulp en bystand en liefde vir hulle sal wees tot die dag wat jy beter is. Ek glo en ek droom.

Vandag is ek en Oupa Pieter agt en dertig jaar getroud. Ons het nou al baie dinge in die lewe beleef. Toe ons jonger was het ons gedink as ons net eers vir ons kinders geleerdheid kon gee, sal ons gelukkig wees in die wete dat dit met hulle goed sal gaan. Nou weet ons al van beter. Ons het nou gesien dat geen geleerdheid gesondheid en geluk kan gee nie. Dat ‘n huwelik tot niet kan gaan vanwee verkeerde keuses. Dat geld nie alles kan regmaak nie. Dat ons kleinkinders kosbaar is, maar dat hulle ouers ons nou wakker hou in die nag, en nie hulle wat klein is nie. Ons kinders is nou meer as ooit ons bekommernis . Dit vat baie guts om hulle aan God oor te laat. Om in Sy vrede in te beweeg en net te vertrou dat die waarheid van Sy Gees en Sy Woord vastigheid in hulle lewens sal word en bly.

Soms tik ek myself op die vingers wanneer ek dink dat jy eintlik die beste af is van almal want jy is permanent in onskuld. Ek bid oor jou gesondheid maar ten minste hoef ek my nie te bekommer oor jou ewige siel nie. Is dit ‘n vorm van ongeloof oor jou herstel? Dalk.

Boeta, ons was nie lank bymekaar die naweek nie, maar ek het elke oomblik in my hart gebêre. Ek mis jou sussie ook want sy het op die plaas gekuier en ons het bykans niks van haar gesien nie. Dit was egter vir my genoeg om te weet dat sy gelukkig gevoel het waar sy was en hoe heerlik sy met haar maatjie gespeel het. Dis baie swaar vir Oumas en Oupas wat vêr bly want hulle mis groot stukke van hulle kleinkinders se groot word. Daarom is elke ou kuiertjie vir my baie belangrik.

Jy moet soet wees en hard oefen, my skat, dat jy jou Ouma kan verras met jou vordering.

Ek is lief vir jou.

Van Ouma Karen.

Selfs terwyl ons ry wil Herman net op die tablet met sy speletjies besig wees. Dit hou hom rustig om na musiekvideos te kyk.

 

Brief aan Herman. Sept 2018

My liefste Herman

Dit tyd vlieg, en ek kom met ‘n skrik in die hart agter dat jy al amper drie jaar gelede jou normale lewe moes afgee. Ouma mis jou. Net soos jy daar is. So anders as die gewone drie-jarige. Jy sou nou al moes leer om die toilet reg te gebruik. Ek sou teen die tyd my lag moes inhou vanwee jou nuwe babbelwoorde. Jy sou al jou soveelste nuwe paar skoene moes kry. Nou kan jy net kouse dra. Watter skoene gaan jou omkrul voetjies hanteer, sonder seermaak? Ag Here …

Ek kan skielik nie verder skryf nie, die hartseer het my oorval. Ouma gaan liewers ‘n koppie tee maak. Ek probeer weer later.

 

LIefde

Ouma Karen

Herman, jy het sekerlik ‘n roeping op jou lewe.

My liefste seuntjie, Herman

 

Ouma sê vandag net, dankie. Baie, baie dankie, Here Jesus. Want skaars was jy terug by die huis na jou 90 min epilepsie en die gevolge daarvan, of jou arme ma moet al weer met jou hospitaal toe jaag. Daai longetjies kon skielik nie funksioneer nie en dit alles as gevolg van ‘n nare virus.

Die een wat ons in leketaal ‘varkgriep’ noem. Teen dag twee of drie in die hospitaal stuur Mamma vir ons ‘n video van ‘n baie moeë ou seuntjie wat net so vlakweg asem haal. ICU toe met jou, sê hulle, en toe is dit maar weer die suurstof. Intussen kry Mamma ook die virus en Sus Elri nie lank daarna nie. Mamma is lyfseer en hoes vreeslik maar moet met jou regop in die bed sit, sodat jy kan asem kry.

 

Vir amper drie weke sukkel hulle om jou sover te kry om normale koors en asemvlakke te kry. Die varklike varkgriep het jou amper in sy kloue van ons af weggeruk.

Daarom sal Ouma maar net vandag bely dat ons ‘n baie groot God aanbid wat na ons hartewense luister. Want jy is weer veilig tuis. Welliswaar heelwat maerder, maar aan die gesels en baie opgewonde om by jou eie goedjies te wees.

God moet voorwaar ‘n roeping op jou lewe hê, want hoe meer die vyand jou lewe wil steel, hoe meer kom sê ons hemelse Pappa, NEE!

WhatsApp Image 2018-07-09 at 12.20.15